Een verlaten bakkerij op een Grieks eiland

Als ik in de warme middagzon door de kleine achteraf straatjes in een Griekse havenstadje wandel, valt mijn oog op een verlaten bakkerij.

Bakkerij

Terwijl ik een poging doe om tussen de gesloten luiken door een blik naar binnen te werpen wordt ik aangesproken door een man. Hij blijkt de eigenaar te zijn.
In een gezellige mix van Grieks, Engels en handgebaren leg ik uit dat ik wel even binnen wil kijken. Enkele minuten later wordt me dat plezier gegund.

De bakkerij is al lang leeg en verlaten. Veel van de machines zijn verwijderd maar mijn oog valt op een deeg mixer die is achtergebleven. Mooie roesttinten en het mooie lijnen spel dat de zon door een raam rooster op de muur geprojecteerd.

Vervlogen tijden

Even verderop staan een aantal stoelen stof te vergaren. Ik maak me een voorstelling van de geanimeerde gesprekken die hier jaren geleden gevoerd werden. In mijn hoofd hoor ik de lokale boeren en dorpsgenoten kletsen terwijl ze ‘s ochtend van een kop koffie en een Bougatsa (μπουγάτσαof)  genoten. De stoelen zwijgen maar de rode tonen die door het lichtspel van de zon worden geaccentueerd spreken mij aan.

Hoofdzetel

Helemaal achterin de verlaten bakkerij staat, in een hoekje, een eenzame stoel. ‘Daar heeft de bakker vast zijn lunch genoten’, denk ik dan.